MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ
In dit onderwerp
Introductie
Naar boven

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Introductie

Seksualiteit is een normaal onderdeel van de menselijke levenservaring. De diverse soorten seksueel gedrag die als normaal worden beschouwd, lopen echter aanzienlijk uiteen binnen en tussen verschillende culturen. Het is eigenlijk bijna onmogelijk om ‘normale' seksualiteit te definiëren. Er bestaat een grote variatie in ‘normaal' seksueel gedrag, maar ook in de frequentie van en de behoefte aan seksuele ontlading. Sommige mensen willen verschillende keren per dag seks, terwijl anderen voldoende hebben aan onregelmatige activiteit (bijvoorbeeld een paar keer per jaar).

Jongere mensen vinden het moeilijk om zich voor te stellen dat ouderen geïnteresseerd zijn in seks, maar toch blijven de meeste ouderen dat wel, soms tot op hoge leeftijd. Problemen bij het seksueel functioneren, zoals erectiestoornissen bij mannen (Seksuele disfunctie: Erectiele disfunctie) en dyspareunie, vaginisme of anorgasmie bij vrouwen (Seksuele disfunctie: Introductie), komen voor bij mensen van alle leeftijden, maar vaker bij ouderen.

De houding van de maatschappij ten opzichte van seksualiteit verandert met de tijd. Voorbeelden hiervan zijn de houding ten opzichte van masturbatie, homoseksualiteit en frequent seksueel contact met wisselende partners.

Masturbatie: masturberen, dat ooit werd gezien als pervers en zelfs als oorzaak van psychische stoornissen, wordt nu gedurende het gehele leven gezien als een normale seksuele activiteit. Men schat dat meer dan 97% van de mannen en 80% van de vrouwen heeft gemasturbeerd. Over het algemeen masturberen mannen vaker dan vrouwen, zelfs wanneer ze een seksueel bevredigende relatie hebben. Hoewel masturbatie normaal is en vaak wordt aangeraden als vorm van ‘veilige seks', kan het door de afkeurende houding van anderen leiden tot schuldgevoelens en psychisch lijden. Dit kan aanzienlijke frustratie met zich meebrengen en zelfs van invloed zijn op de seksuele prestaties.

Homoseksualiteit: homoseksualiteit werd net als masturbatie ooit door de medische wetenschap als abnormaal beschouwd, maar wordt tegenwoordig niet langer als een stoornis gezien. Het wordt algemeen erkend als een seksuele geaardheid die vanaf de kinderjaren aanwezig is. Ongeveer 4 tot 5% van de volwassenen heeft hun gehele leven slechts homoseksuele relaties. Nog eens 2 tot 5% heeft zo nu en dan seks met iemand van hetzelfde geslacht (biseksualiteit). Adolescenten experimenteren soms met seks met iemand van hetzelfde geslacht, maar dat betekent niet dat ze als volwassene een blijvende belangstelling hebben voor homoseksuele of biseksuele activiteiten (zie Normale adolescenten: Ontwikkeling van de seksualiteit).

Homoseksuelen ontdekken dat zij zich tot mensen van hetzelfde geslacht aangetrokken voelen, net zoals heteroseksuelen ontdekken dat zij zich tot mensen van het andere geslacht aangetrokken voelen. De aantrekking lijkt het eindresultaat te zijn van bepaalde biologische invloeden en omgevingsfactoren en is geen kwestie van een bewuste keuze. Vandaar dat de term ‘seksuele voorkeur' eigenlijk niet echt van toepassing is als het over seksuele geaardheid gaat.

De meeste homoseksuelen passen zich goed aan hun seksuele geaardheid aan, ook al moeten zij in veel situaties sociale afkeuring en vooroordelen overwinnen. Die aanpassing kan veel tijd vergen en gepaard gaan met veel psychische stress. Veel homoseksuele mannen en vrouwen krijgen in sociale situaties en op hun werk met vooroordelen te maken, waardoor hun stress nog toeneemt. Discriminatie op basis van seksuele geaardheid (of vermeende seksuele geaardheid) komt nog veel voor.

Frequent seksueel contact met wisselende partners: sommige heteroseksuelen en homoseksuelen vinden het volkomen normaal om hun leven lang frequent seksueel contact met wisselende partners te hebben. Dit gedrag kan een reden zijn om professionele hulp te zoeken. Het overbrengen van bepaalde ziekten (bijvoorbeeld HIV-infectie, hepatitis, syfilis, gonorroe, baarmoederhalskanker) heeft te maken met het hebben van veel seksuele partners. Dit kan erop duiden dat iemand het moeilijk vindt om een betekenisvolle, duurzame relatie aan te gaan.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Volgende: Genderidentiteit

Illustraties
Tabellen
Disclaimer